Monthly Archives

maart 2018

Week van Zorg en Welzijn dag 4 Column van Miranda.

Door | Geen categorie | No Comments

 

Week van Zorg en Welzijn dag 4.

Vandaag een kijkje in het kantoor op de praktijk in Schagen. Daar vinden jullie mij, Miranda, op woensdag en donderdag en Angela op maandag, dinsdag en vrijdag.

Om kwart voor 9 kom ik binnen. Theewater opzetten, computer opstarten en om 9 uur de telefoon aan. In het logboek teruglezen wat er de afgelopen dagen is gebeurd. Zal er nog iemand bevallen zijn? En ja, altijd een warm gevoel vanbinnen als dat zo blijkt te zijn. We lezen en leven toch maandenlang met jullie mee.

Als ik de mail open vind ik daar weer nieuwe aanmeldingen. Dames die ons voor de tweede of meerdere keer weten terug te vinden. En dames zwanger van hun eerste kindje. Ik verwerk de aanmelding en bel dan om een afspraak te maken voor een echo en een intake.

Tussendoor beantwoord ik vragen aan de telefoon. Wat kan wachten tot het telefonisch spreekuur iedere middag tussen 13.30 en 14.30 uur? Wat heeft spoed en stuur je direct door naar de dienstdoende verloskundige? Door met elkaar te overleggen weten we hier altijd een goede weg in te vinden.

Ook regel ik de doorverwijzing voor dames die op controle in het ziekenhuis worden verwacht, verwerk ik de intakes, stuur verslagen naar huisartsen en ik stuur een mail als het kraambed is afgesloten door de verloskundige waarin we je vragen een afspraak te maken voor de nacontrole. En ja, neem de baby maar mee hoor want ook wij als assistentes kijken graag nog even naar jullie heerlijke kindjes. Dus kom gerust het kantoortje even binnen lopen 😉

Al met al, genoeg te regelen en op te ruimen. De uren vliegen om hier. Heerlijk werk in een mooi en bijzonder vakgebied. De geboortezorg, waar mijn hart al heel lang ligt aangezien ik hiervoor jarenlang als kraamverzorgende heb gewerkt.

In deze week morgen we ook nog dit houten dokterskoffertje weg geven! Wil je kans maken op dit leuke speelgoed? Reageer dan met Dokterskoffertje. Zaterdag 17 maart maken we de winnaar bekend! De prijs wordt beschikbaar gesteld door Het Houten Poppenhuis. www.hethoutenpoppenhuis.nl ‘Voor het mooiste houten speelgoed!’

Groetjes Miranda.

Week van Zorg en Welzijn dag 3 column van Lotte

Door | Geen categorie | No Comments

Soms vergeet ik even hoe normaal het als verloskundige is om (letterlijk en figuurlijk) overal je neus in te steken en over allerlei lichamelijke ongemakken te praten. Aambeien zijn het dagelijkse onderwerp van gesprek en wanneer iemand belt met gebroken vliezen is het doodnormaal om te vragen of er even aan geroken kan worden (vruchtwater ruikt namelijk heel typisch zoetig).
Die realisatie kwam bijvoorbeeld afgelopen nacht toen de gynaecoloog in opleiding en ik verwonderd de bijzonder grote placenta aan het uitpluizen waren die zojuist is geboren. Dit dan weer tot verwondering van de kersverse ouders.
Je gêne verdwijnt als sneeuw voor de zon wanneer je je bezig houdt met bloed, placenta’s en baby poep. Daar moest mijn omgeving wel aan wennen. Want wat is nou een betere gelegenheid dan het avondeten om je beleefde avonturen te vertellen? Mijn vader kon, toen ik na 4 jaar bijna was afgestudeerd was, eindelijk gestaag zijn stukje vlees eten als ik weer een uit de doeken deed hoe die placenta er nu precies uit zag. Het gaat af en toe nog mis als mijn moeder uit enthousiasme doorvraagt naar de exacte details (tip voor alle mannen die overwegen een relatie te starten met een verloskundige, of überhaupt iemand uit de zorg: oefen alvast op die sterke maag).
Nu ik dit type realiseer ik mij de mensen aan de andere tafeltjes in het restaurant als ik met verloskundige vriendinnen ergens ga eten. Die zullen wellicht niet altijd optimaal van hun maaltijd hebben genoten…
Vandaar dat we voor ons praktijketentje van zaterdag onze voorzorgsmaatregelen hebben getroffen en halen wij het restaurant gewoon naar huis. Met een chef-kok in de keuken. Nu alleen hopen dat de partners die meekomen genoeg zijn gehard om even smakelijk te eten als wij dat zullen doen.
En voor degene die hadden bedacht zaterdagavond te gaan bevallen, natuurlijk gaat de diensttelefoon gewoon mee!

@Lotte

Week van Zorg en Welzijn Dag 2 column van Yvonne

Door | Geen categorie | No Comments

Ik bedacht mij vandaag dat het 11 jaar en 2 dagen geleden is dat ik mijn eerste bevalling zag… want van begeleiden was toen nog niet echt spraken. Dit was de bevalling van mijn paard 

Ik raakte tijdens haar dracht gefascineerd door het vermogen van een lichaam om een nakomeling op de wereld te zetten en vond het leuk om mij te verdiepen in hoe ik haar het beste kon verzorgen. Juist toen moest ik mijn profiel keuze maken en ontstond het idee om zwangerschappen en bevallingen te gaan begeleiden als verloskundige in de toekomst. En daar heb ik nog geen dag spijt van gehad.

Vandaag heb ik weer tal van verschillende mensen gezien, eerst in Anna Paulowna op spreekuur en ’s middags nog even in Schagen. Het is leuk om de zorg dicht bij de zwangere te brengen en daardoor regelmatig op andere locaties te zitten. In Anna Paulowna hebben we hierdoor bijvoorbeeld korte lijntjes met de bekkenfysiotherapeuten.

Het spreekuur vandaag was weer gevarieerd. Een intake, termijn echo’s gemaakt, maar ook heel wat dames die al in het laatste trimester lopen. Een uitdaging om voor iedereen een luisterend oor te zijn, de groei te beoordelen, en ook de verdere medische controles die noodzakelijk zijn juist in te zetten. De balans tussen ‘geen complicaties missen’ en ‘ niet te veel medicaliseren (wat kan leiden tot onnodig ingrijpen)’ proberen in evenwicht te houden. Het is leuk als zwangeren en de aanstaande partners meedenken en aangeven wat zij wel of juist niet willen. Uiteindelijk willen wij als zorgverlener toch dat het doorlopen van de zwangerschap en de bevalling een mooie ervaring is geweest. Dat iedereen zich krachtig genoeg voelt om vader of moeder te worden. En dat jullie je vrij voelen om onzekerheden en wensen uit te spreken. Vandaag heb ik mensen weer beter leren kennen, en hopelijk hebben de zwangeren ook weer meer vertrouwen gekregen in de zorg die zij van ons kunnen verwachten.

Tot slot is het stiekem ook wel lekker dat wij soms ook dagen hebben waarbij we weten hoe laat we moeten beginnen en hoe laat het spreekuur afloopt. Kan ik nu weer lekker naar huis. Tot snel allemaal!

Liefs Yvonne 

Week van Zorg en Welzijn Dag 1 Column van Karin

Door | Geen categorie | No Comments

 

Verloskundig Centrum Noord-Holland Noord; een team van drie vaste verloskundigen (Yvonne, Marieke en Karin) met een vaste waarneemster (Lotte). Met elkaar oefenen wij dat bijzondere beroep uit.

Dat beroep dat vaak zo vrolijk is; verwondering over een zwangerschap, een eerste echo, oudere kinderen die je kunt betrekken bij de komst van een broertje of zusje. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan dat stel uit Syrië dat ik op mijn spreekuur had. Grote taalbarrière. Bij de echo vertelde ik dat ik het hoofdje van hun baby ging meten. En daar barst meneer ineens in zingen uit: “Hoofd, schouders, knie en teen!”. Hij begreep wat ik bedoelde, want het woord “hoofd” had hij zojuist bij Nederlandse les geleerd!

Een beroep dat ook verdrietig kan zijn, bijvoorbeeld bij het constateren van een miskraam, als een kindje afwijkingen blijkt te hebben, bij persoonlijk verdriet als het verlies van een ouder tijdens een belangrijke levensfase als zwangerschap, of zelfs het overlijden van een pasgeborene. Hierbij zijn nu zomaar de mensen in mijn gedachten die al jarenlang een kinderwens hebben en zich af en toe hoopvol aanmelden en waarbij wij de zoveelste miskraam constateren…

Een beroep vol verbazing; want zeg nou zelf! Zo’n heel nieuw mens dat zich ontwikkelt in de buik van een vrouw, dat ogenschijnlijk kleine geboortekanaal waar dat hele mensje door past en het genezend vermogen van een lichaam. Dat is en blijft toch een wonder, keer op keer.

Een beroep dat ons als verloskundigen onhandigheid kan brengen: nachtelijke avonturen, spanning, veel geduld moeten hebben, extra werken in verband met meerdere bevallingen op hetzelfde moment, onduidelijke eindtijden van je werk. (Al is het alleen maar omdat je niet precies weet hoe laat je komt overdragen omdat er ineens een tuinhuisje in 100 stukken op de doorgaande weg ligt, zoals ik zaterdag had).

Maar vooral een beroep dat onze passie is. Waar we met liefde onze bedden voor verlaten, waarin we graag aanstaande en jonge ouders ondersteunen, waarin we hoge kwaliteit van geboortezorg enorm belangrijk vinden. En waarin het zo fijn is dat je een goed team om je heen hebt. Bij deze: bedankt Yvonne, Lotte en Marieke voor jullie flexibiliteit en inzet!
Karin

Lammer periode gevaarlijk voor zwangere vrouwen

Door | Geen categorie | No Comments

 

Voornamelijk tijdens de lammer periode is het besmettingsgevaar voor zwangere vrouwen verhoogd. Daarnaast kunnen gezond ogende dieren alsnog een risico vormen. De adviezen voor zwangere vrouwen op (kinder-)boerderijen zijn:

– Kom niet in een geiten-/schapenstal

– Ga niet naar de wei

– Kom niet in de kraamstal tijdens het lammetjes seizoen

– Aai geen beesten en probeer contact met mest, voer en stro te vermijden

– Was altijd goed de handen na een (kinder-)boerderijbezoek